Cryptoknight’s Blog

Er hangt een mystieke aantrekkingskracht rond woorden, visuele elementen opgebouwd uit lijnen die verdriet, geluk, passie en nog zoveel meer kunnen voortbrengen. De manier waarop elke letter is opgebouwd fascineert me, hoe elke lijn het karakter van die letter op papier weet te zetten.

Neem nu de perfecte ronding van de “O” een ellips zonder begin of eindpunt, waarin het Ontstaan voortvloeit in het Oneindige. Wanneer je de letter in de mond neemt lijkt het alsof hij nooit wil stoppen, je voor altijd wil plezieren met zijn warme, knusse karakter. Hij is een graag geziene gast in onze orgie van woorden.

Dit alles in tegenstelling met zijn ietwat geïsoleerde, niet zo veraf wonende buur. De “X” is een beetje een kluizenaar en heeft een agressieve, venijnige bijklank die we maar al te vaak mijden. De twee lijnen lopen naar mekaar toe om vervolgens na de minste aanraking weer van mekaar weg te lopen.

En zo heeft elke letter haar doel in de samenstelling van een woord. Er zijn woorden die continenten in beweging kunnen zetten, woorden die mensen kunnen binden tot de dood hen scheid, woorden die je elke vorm van beweging afnemen. Maar toch ligt de meeste kracht in het ontbrekende woord, het ene woord dat, alhoewel nooit uitgesproken, de essentie van het leven omvat.

Het is het woord dat je vergeten bent in het gesprek met een dierbaar iemand, het woord dat je zo graag tegen iemand wil zeggen maar niet durft, het woord dat honderd zinnen overbodig kan maken. Het leeft op ieders tong maar zal nooit het daglicht zien.

Die ene strook van letters, die bundel van klanken én aarzeling, is zonder enige twijfel het mooiste woord van heel de wereld.